Wees Lief vir God en Maak Soos u Lus Het
’n Vars kykie na die ou reëls
Deur Morris L Venden
(Vertaal uit die boek Love God and do as You Please)

Inleiding

Miskien beskou u die titel van hierdie boek as skokkend. Ongetwyfeld sal die wat onvolwasse is dit misverstaan. Sommiges sal dit wil misbruik as  toestemming tot losbandigheid en losse sedes. Sommiges gaan hierin rede vind om die skrywer te kritiseer. Maar wanneer hierdie boek gelees word, sal hulle die regte boodskap kry.

Volwasse Christene kan maak nes hulle lus het, want wat hulle ’n behae in skep, behaag ook vir God.. Luister na die goeie nuus in woorde beter as wat ek dit kan stel:

En as ons instem, sal Hy Hom so met ons gedagtes en strewe vereenselwig, ons hart en gees so met Sy wil saamsmelt, dat ons, as ons gehoorsaam, maar net ons eie impulse sal uitvoer. (Koning van die Eeue, bl. 564)

As ons in Christus bly, en die liefde van God in ons woon, sal ons gevoelens, ons gedagtes, ons dade, in ooreenstemming met Sy wil wees, soos uitgedruk in Sy heilige wet  (Skrede na Christus, bl. 63)

Wanneer ons na Christus kyk kry ons ’n helderder en duideliker beeld van God; en deur aanskoue word ons verander. Goedheid, liefde vir ons medemens, word ’n natuurlike instink. (Christ’s Object Lessons, bl. 355)

Wanneer ons onself aan Christus oorgee, die hart verenig met Sy hart, die wil in verenige met Sy wil, word die verstand een met Sy verstand, die denke gevange in Hom; ons lewe Sy lewe. Dis wat dit beteken om geklee te wees in Sy  kleed van geregtigheid. (Christ’s Object Lessons, bl. 312)

Hoef ons meer te sê?

Hoofstuk een
Ware en valse gehoorsaamheid
 Onthou u die “Mud Puddle Kid”? in hierdie storie, afkomstig uit Ken McFarland se “Gospel Showdown”, is God die moeder en ek en u is die Modderpoel Kinders. 

Halfpad deur sy nagtelike vertelling van die wêreld se probleme verdwyn die minsame nuusleser skielik, net om tydelik vervang te word deur die advertensie waarin die Modderpoel Kind die hoofrol speel.

Daar, voor in die kas, uitgestrek oor verskeie sitkamer meubelstukke, was die Drie Aanskouers.

“Die arme kind se ma het regtig ’n probleem,” sê Nommer Een terwyl hy aanskou hoe een van die kinders daar op die skerm deur groot modderpoele ploeter. “Miskien het sy hom gereed gehad om ’n partytjie by te woon, kyk net hoe lyk hy nou met al daardie modder aan sy klere.”

“Maar daar is Goeie Nuus!” sê Nommer Twee opgewonde. “Kyk daar,” sê hy terwyl hy na die skerm wys, “jy gaan sien hoe sy ma al daardie modder besmeerde klere gaan neem en hulle in Modderweg seeppoeier gaan was. Dit gaan alles regstel!”

“As jy al voorheen hierdie advertensie gesien het sal jy agterkom dat alles nie reggestel is nie,“ verdedig Nommer Een. “Kyk net, jy sal sien.”

Nes voorspel, storm die Kind, geklee in pas gewasde klere, na die naaste modderpoel. Terwyl hy in die modder baljaar sug sy ma en kyk dankbaar na die houer met die Modderweg waspoeier.

“Wat het ek jou gesê,” beaam Nommer Een. “Wat help dit dat sy die Kind skoonmaak en hy pyl reguit terug na die modder? Laat ek  jou sê wat die ware Goeie Nuus is. Dit sal wees indien, Ma nie net die klere skoonkry nie, maar ook die Kind se begeerte om in die modder te gaan speel kan wegneem—miskien selfs maak dat hy die modder haat.”

Nommer Drie, wat diep gedink het, maar tot dusver nie deelgeneem het aan die gesprek nie, deel sy wysheid. “Ek reken julle het altwee ’n punt, maar al het Ma hom skoongekry en sy modderbegeerte weggeneem is die probleem nog nie heeltemal opgelos nie, totdat iemand die modderpoele ook verwyder het. Vir my sou dit die Goeie Nuus wees.”

Wel, dit spyt my, maar die Drie Waarnemers het so ontsteld geraak met mekaar oor wat die Goeie Nuus is, of die Evangelie werklik behels, dat hulle besluit het op ’n uitdungeveg. Hulle is straat toe en het mekaar met modder geslinger.

Toe ek hulle laas gesien het, het die Drie Aanskouers tot nog toe nie besef dat hulle elk net ’n gedeelte van die Goeie Nuus waargeneem het en dat dit al drie die sienings kos om regtig die Kind se probleem op te los.

Soos Walter Cronkite altyd gesê het; “Dit is hoe dit is”¹

Ek is bly dat God voorsiening gemaak het om ons deur Sy genade te reinig en ons sonde te vergewe. Dis die eerste gedeelte van die oplossing tot ons probleem.

Wat die tweede gedeelte betref, is ons bly dat God voorsiening gemaak het om ons uit die modderpoele te hou? Of sou ek dit in die modder verkies? Hier kom die beslissende vraag: Wil ons uit die modder bly net om Ma gelukkig te maak? Of bly ons uit die modder omdat ons uit die modder wil bly, omdat ons niks van modder hou nie? Kan ons selfs sê dat ons die modder haat?

Natuurlik sien ons almal uit na die derde deel -  die dag dat daar glad nie meer modderpoele sal wees nie, nie in Irak of Bangladesh of Sjina of die Verenigde State. Wanneer Jesus terugkeer gaan al die modderpoele opdroog.

Kom ons kyk weer na die tweede gedeelte—om uit die modderpoele te bly. Jy kan nie betrokke raak by die reuse onderwerp van geregtigheid deur geloof sonder om die tema van gehoorsaamheid aan te raak nie. In die verlede, was baie mense egter van mening dat geloof, soort van, teen gehoorsaamheid was, dat indien jy geloofsvriendelik is, jy gehoorsaamheidsonvriendelik moet wees. En indien jy gehoorsaamheidsvriendelik is ten alle koste nie geloofsvriendelik kan wees nie.  Sommige ruk onder die banier van geloof op om van gehoorsaamheid te ontkom.. “ Ag, dit maak nie meer saak nie,” sê hulle. “Al wat jy nodig het is geloof.” Vergete is die woorde uit die Skrif wat ons meedeel dat jy nooit geloof en gehoorsaamheid kan skei nie. Hulle gaan altyd, altyd, saam. Gehoorsaamheid is die vrug van geloof. Jy kan nie appels skei van ’n gesonde appelboom nie. Jy kan nie die een hê sonder die ander nie, as jy die een gaan hê, dan sal die ander ook teenwoordig wees.

Volgens Skrif is dit duidelik dat gehoorsaamheid belangrik is. Laat ons leer van die wyse man, Salomo,wat op die ou end nie so wys was nie. Hy moes uit sy eie foute leer. Na ’n hele leeftyd plus die ondervinding van 700 vrouens en 300 bywywe, moes hy uitvind dat “alles tevergeefs” is (Pred 12:8). Toe sê hy “Die hoofsaak van alles is...” Hier praat ’n man, wat oud genoeg is om te sterf voordat hy weet hoe om te lewe, wat sê, Kom nou, kom ons kyk na die feite. Hierdie is die slotsom van die hele saak: “Vrees God en hou sy gebooie; want dit geld vir alle mense.” (vers 13 klemlegging is voorsien).

Hier kry ons die groot leidraad tot Salomo se probleem. Enigeen wat reken dat dit sy plig [die KJV praat in vers 13 van “duty”]  is om God se gebooie te hou, is op die verkeerde pad. Dalk was hy nie wys genoeg, selfs op so ’n gevorderde leeftyd, om te besef dat daar meer betrokke is by gehoorsaamheid as plig. As plig die enigste rede is waarom ek gehoorsaam, dan is my godsdiens nutteloos.   

Daar is diegene wat voorgee om God te dien, tewyl hulle op hul eie krag vertrou om Sy wet te gehoorsaam, ’n regte karakter te vorm en die saligheid te verwerf. Hulle harte is nie getref deur die liefde van Christus nie, maar hulle trag om die pligte van ons Christelike lewe na te kom as iets wat God van hulle verwag om die hemel te verdien. Sulke godsdiens beteken niks. (Skrede na Christus bl 46,  47)

“Maar,“ sê iemand, “sal sodanige godsdiens my nie uiteindelik na Christus lei nie?” Nee, “so ’n godsdiens beteken niks.” Tog is dit hoe baie van ons grootgeword het. Trouens ons dra dit oor uit ons opvoeding na die kerk toe. Ons word deur die gesinsdeskundiges—en uit die geïnspireerde pen—geleer dat ons ons jong mense, ons seuns en dogters moet oplei in goeie gewoontes en in die regte soort van gehoorsaamheid. Leer hulle om te gehoorsaam. Leer hulle om uit plig te gehoorsaam. Leer hulle om te gehoorsaam omdat Ma en Pa so sê, want dis die regte ding om te doen. En dan kwoteer ons sulke setate soos, ”Die wêreld se grootste behoefte...manne wie se gewete so getrou is soos die kompas aan die pool.” (Opvoeding bl 57)

Soos wat ons die benadering beklemtoon het, het ons ’n subkultuur daar gestel waar mense gehoorsaamheid sien as ’n plig. Ek sal dit onomwonde wil stel dat gehoorsaamheid wat uit plig verrig is, altyd valse gehoorsaamheid is.

Kom ons kyk weer na ware en valse gehoorsaamheid. Hier is ’n merkwaardige en byna revolutionêre kwotasie:

Alle ware opregtheidheid kom uit die hart. Christus se werke het uit sy hart gekom. En as ons instem, sal Hy Hom so met ons gedagtes en strewe vereenselwig, ons hart en gees so met Sy wil saamsmelt, dat ons, as ons Hom gehoorsaam, maar net ons eie impulse sal uitvoer. Die wil, gelouter en geheilig, sal sy hoogste behae in Sy diens vind. As ons God ken soos dit ons voorreg is om Hom te ken, sal ons lewe een van voortdurende gehoorsaamheid wees. Deur ’n begrip van die karakter van Christus, deur gemeenskap met God, sal die sonde vir ons verwerplik word. (Koning van die Eeue, bl 564)

Die skrif haal Jesus, ons voorbeeld, aan, “Ek het lus, o my God, om u welbehae te doen, en u wet is binne-in my ingewande” (Psalm 40:8) en “Hy was lief vir geregtigheid en het  ‘modderpoele’ gehaat.” Net so ontstaan alle opregte,ware gehoorsaamheid – die soort wat Jesus gehad het – op natuurlike wyse van binne, uit die hart, die gedagtes, die doelstellings, die motiewe  deur genade gereinig. Enige gehoorsaamheid wat nie van daardie bron afkomstig is, is vals. Dit kom daarop neer dat baie van ons slagoffers is van, en dus baie ondervinding, van valse gehoorsaamheid het.

Hier is ’n voorbeeld van valse gehoorsaamheid wat mooi gemaak is deur die gebruik van Jesus se naam: “Jy kan uit die modder uitbly, omdat jy Jesus liefhet.” “Aag, nou goed dan, ek het Jesus lief en sal dus uit die modder bly.” (Dis die ekwivalent van uit die modder bly ten einde Ma tevrede te stel.)

Nog ’n voorbeeld, minder subtiel, maar net so verkeerd—as ons nie gehoorsaam, kruisig ons Jesus opnuut.

“Kyk nou na die spykers wat jy deur Jesus se hande en voete slaan.” Hulle sê, “Elke keer wat jy na die modder afpyl, dryf jy nog ’n spyker in. Jy maak vir Jesus seer.”

Mense het al vir my gesê, “Ek kan regtig nie hierdie soort skuldbenadering hanteer nie.” En dan moet ek saamstem.  Ten eerste, kan jy Jesus sien as Een wat gaan toelaat dat Sy gevoelens seergemaak word met elke oortreding? En watter soort skuldgevoel  plaas hierdie benadering op mense, “Jy’t so pas weer ’n spyker ingeslaan”?

Hierdie sienswyse, wat in baie kringe so algemeen voorkom, naamlik om uit die modder uit te bly ten einde Hom te behaag of om Hom te seer te maak  of net nie nog ’n spyker in te slaan nie, kan net lei na mismoedigheid en terugval. Een of ander tyd gaan die mense hierdie siening wil afskryf. Ons moet die mense iets beter aanbied as hierdie gehoorsaamheid uit plig, hierdie vals gehoorsaamheid, hierdie skuldbelaaide gehoorsaamheid. Indien ons dit nie doen nie, gaan ons by diegene aansluit wat reken, “Wat wou, kom ons vergeet van hierdie gehoorsaamheid besigheid en ons bly uitsluitlik by geloof. Geloof is immers al wat saakmaak. Vergeet van gehoorsaamheid. Moenie eers daaroor praat nie.”

Ek is dankbaar dat die Bybel iets beter aanbied.

Dit bring ons by die vraag, Is dit in die eerste plek vir ons moontlik om te gehoorsaam? Een gedagtegang sê: “Pasop! Jou ideal is te vergesog, jy neig na perfektionisme. Moenie eers praat van uit die modder bly nie. Ons kan nie. Ons is maar net swakkelinge, ons sal in die modder bly ploeter totdat Jesus kom. Dis waarom ons so dankbaar is vir die Modderweg seeppoeier (geregtigheid). Kom ons verlaat ons op Modderweg.”

Dit is so dat ons gedeeltes in die Skrif gaan kry wat blyk hierdie siening te ondersteun. Romeine, geskryf deur ’n deskundige op die gebied, sê in hoofstuk 7 vanaf vers 18 tot 23:

Want ek weet dat in my, dit wil sê in my vlees, niks goeds woon nie; want om te wil, is by my aanwesig, maar om goed te doen, dit vind ek nie. Want die goeie wat ek wil, doen ek nie, dan doen ek dit nie meer nie, maar die kwaad wat ek nie wil, dit doen ek. Maar as ek doen wat ek nie wil nie, dan doen ek dit nie meer nie, maar die sonde wat in my woon. Ek vind dus hierdie wet: as ek die goeie wil doen, is die kwaad by my aanwesig. Want ek verlustig my in die wet van God na die innerlike mens; maar ek sien ’n ander wet in my lede wat stryd voer teen die wet van my gemoed en my gevange neem onder die wet van die sonde wat in my lede is. 

Die wil is in my teenwoordig, maar om dit wat goed is ten uitvoer te bring, kan ek nie.

Let wel, hierdie is die woorde van die man wat in Filipense 3 beweer dat hy sondeloos gestaan het voor Christus. Hy kon gehoorsaam. Maar wanneer dit gekom het by dit wat dieper is, die toestand van die hart en die motiewe, het die apostel Paulus besef hy is maar net drek. Beteken dit dat gehoorsaamheid nie moontlik is nie?

In Christus se tyd het die mense ’n stelsel daar gestel van suiwer uiterlik gehoorsaamheid gebaseer op hul geskiedenis. U sien, Moses en sy opvolgers kon voor die mense staan en sê, “Gehoorsaam en lewe of wees ongehoorsaam en sterwe. Julle gehoorsaamheid sal geseën word, sonie sal julle vervloek word.” Dan het hulle ervarings hierdie vermanings gestaaf. Trouens dwarsdeur die Ou Testament is voldoende bewyse dat gehoorsaamheid seëning meegebring en ongehoorsaamheid het gepaard gegaan met vervloeking. Bring God vervloeking? Dit wil so voorkom. Kyk gerus.

Kom ons kyk na die slegte nuus betreffende ongehoorsaamheid. “Maar as hulle nie luister nie, dan kom hulle om deur die spies, en hulle blaas die asem uit sonder kennis” (Job 36:12). Dis nou volgens een van Job se vriende. Hoe seker is ons oor hom?

Wag so ‘n bietjie! Jeremia sê, “Maar as hulle nie luister nie, dan sal Ek dié nasie uitruk en tot niet maak, so spreek die Here.” (Jer 12:17). Wie gaan die dreigement uitvoer? Gaan God hulle aan die duiwel oorhandig om vervloek te word? Nee, “ Ek [sal] die nasie uitruk en tot niet maak.” Wat van 2 Thessalonisense 1:7 en 8? “. . ..die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele  in vuur en vlam, wanneer Hy wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie. ”

Die straf word nie aan Satan oorgelaat nie. God en Satan is nie vennote nie. Die Bybel is duidelik daaromtrent dat seëning volg op gehoorsaamheid en ’n gebrek aan seëninge volg op ongehoorsaamheid.

Het die kerk in Christus se tyd hierdie beginsel verstaan? Kom ons kyk: “en wat ons ookal bid, ontvang ons van Hom, omdat ons sy gebooie bewaar en doen wat welgevallig is voor Hom.” (1 Joh 3:22) Hoe kan u die die boodskap dat seëning wat  met gehoorsaamheid gaan gepaard uit die oog verloor?. Die antwoord op spesiale gebedsversoeke volg op gehoorsaamheid. Ons ontvang hulle want ons hou Sy gebooie en doen Sy werke. Maar dit klink na verlossing deur werke, sal iemand kla. Nee, hier is geen sprake van verlossing nie, ons praat van seëninge. En daar is ’n reuse verskil tussen om te gehoorsaam ten einde verlos te word en om te gehoorsaam om seëninge te ontvang.

’n Blinde man (lees Johannes 9) word gedagvaar om voor die Joodse leiers te verskyn. Hulle wou by hom hoor waar hy vandaan kom en wie hom genees het, want die godsdienstige leiers het rede gesoek om Jesus te vervolg. Die blinde se familie het hom uit vrees verlaat. Dus bevind hierdie man hom alleen voor die leiers en hy leer hulle! Hy sê in vers 31, “En ons weet dat God nie sondaars verhoor nie; maar as iemand godvresend is en sy wil doen, dié verhoor Hy.” Waarop baseer hy hiedie gevolgtrekking? Op die duidelike Ou Testamentiese leer: seëninge volg op gehoorsaamheid en gebrek aan seëninge is die gevolg van ongehoorsaamheid. Hierdie beginsel steek gedurig sy kop uit in die Skrif. Regverdigmaking deur werke? Nee. Hier word nie van verlossing gepraat nie.

Gevolglik, toe die volk die waarskuwings hoor omtrent ongehoorsaamheid en die beroep op gehoorsaamheid, het hulle gereken, “Laat ons gehoorsaam sodat ons kan baat.” Dus kry ons ’n hele nasie wat gedurig probeer gehoorsaam ten einde die seëninge te kry. Dit was die motief. Maar al wat hulle daardeur kon regkry was uiterlike gehoorsaamheid.

Uiterlike gehoorsaamheid het nog nooit vir God gebluf nie. Diegene met ’n sterk wil kan gehoorsaamheid uiterlik goed namaak. Dit is moontlik om kerke te stig op hierdie basis as ons primêre fokus, die basis van die Christelike lewe, ons optrede is. Maar Jesus het gewaarsku dat indien jou geregtigheid nie die skrifgeleerdes Fariseërs s’n oorskry nie, as dit nie ware, innerlike gehoorsaamheid is nie, u die koninkryk van die hemel sal nie betree nie.

Toe ek nog ’n kind was, het my pa en ek Kersfeestyd in ’n sekere winkel geloop toe my oog ’n brandweerwa opmerk. Dit was ’n groot wa met ’n sirene en ’n lig. Dit kon selfs alleen beweeg. Ek wou so graag daardie brandweerwa hê! Ek onthou toe skielik ’n paar Kersliedere: “Jy beter pasop, jy beter nie huil nie, jy beter nie suurgesig trek nie,” en “Net voor Kersfees gaan ek soet wees.” Ek neem my toe voor om ’n goeie seun te wees ten einde die brandweerwa te verdien. Was dit ’n goeie idee? Ek was soet, baie soet, maar ek het nie die brandweerwa gekry nie. Raai wat maak ek toe? Ek wou nie langer soet wees nie, inteendeel, aangesien ek nie die wa gekry het nie, was ek so stout as wat ek kon wees. Het ek die regte ding gedoen of het ek net normaal opgetree?

Dieselfde tipe redenasie was aanwesig in Christus se tyd. Die volk wou seëninge hê, maar sonder die Here. Ek verwag antwoorde op my gebede wanneer teëspoed my tref, maar ek het geen belang in die Here van die gebed nie.

Die vraag ontstaan: Is dit werklik moontlik om meer as uiterlike gehoorsaamheid te lewer? Dit bring ons na Rom 8:3, 4 wat ’n duidelike antwoord bied:

Want God het wat vir die wet onmoontlik was, omdat dit kragteloos was deur die vlees [Dit is onmoontlik vir my of u of die apostel Paulus om die wet deur ons eie krag te onderhou.  Ons is vleeslik swak],deur sy eie Seun in die gelykheid van die sondige vlees te stuur, en dit ter wille van die sonde, die sonde veroordeel die vlees, sodat die reg van die wet vervul kan word in ons wat nie in die vlees wandel nie, maar na die Gees.

Sommige sal verkies dat dit so moet lees: “Dat die geregtigheid van die wet vir ons vervul word in Jesus se lewe. Hy word dan ons plaasvervanger vir gehoorsaamheid, aangesien ons nie kan gehoorsaam nie. Al wat ek kan vermag is om te val, te misluk en te sondig. Dus word Hy ook in daardie afdeling my plaasvervanger.” Nee, dis nie wat die Skrif sê nie. “sodat die reg van die wet vervul kan word in ons wat nie in die vlees wandel nie, maar na die Gees.” Met ander woorde, ons wat nie in eie krag probeer gehoorsaam nie, maar wel met die hulp van die Heilige Gees, net soos Jesus.  Ons wat probeer om van binne na buite te werk instede van eenvoudige uiterlike plig en dwang met die doel om ’n seën te ontvang.. Dit is die beginsel van ware gehoorsaamheid— die enigste een.

Kan ek u daaraan herinner dat ons al baie tyd en moeite daaraan verspul het om te probeer gehoorsaam wees. En al wat ons daardeur vermag het is valse gehoorsaamheid. So, moet ons daarvan vergeet? Nee, want in die wêreld het valse gehoorsaamheid waarde. As ek lus het om jou te skiet en ek doen dit nie, hou dit vir beide van ons baie voordele in. As ek lus het om iets te steel en deur op my tande te byt en my rug styf te hou, ek dit nie doen nie, hou dit ’n paar wesenlike voordele in.

Moraliteit, wat die wêreldse term vir uiterlike gehoorsaamheid is, is waardevol. Dit tel in die wêreld. Dit hou jou uit die tronk. Dit verhoed dat jy verkeerskaartjies kry. Dit hou jou reputasie onbevlek. Niemand is teen moraliteit nie. Kom ons versamel soveel moraliteit as wat ons kan. Feit is moraliteit was en sal nooit gehoorsaamheid wees nie. Uiterlike plig, uiterlike prestasie, is nie egte gehoorsaamheid nie. Ons het dit baie gedoen. Ek het dit al baie gedoen. Sterk mense kan uiterlik gehoorsaam, swak mense nie. En dis hoekom valse gehoorsaamheid so bedrieglik is. As ons optrede beklemtoon, dan vul ons die kerk met sterk mense en ons laat die swakkes uit.

Toe kom Jesus en Hy toon aan ons ’n totaal ander vorm van gehoorsaamheid—’n tipe wat van buite Homself kom, eerder as een wat stam uit selfgegenereerde krag. Dis wat so mooi was van Sy lewe. Hy’t kom lewe soos ons veronderstel is om te lewe, nie soos God nie, maar soos ’n mens. Hy kon op Homself staatgemaak het vir ander vorme van krag, maar Hy het nie. Al die krag wat deur Sy lewe demonstreer is, in Sy magtige werke, in Sy wonderwerke, was van bo, nie uit Homself nie. Hierdie einste krag is ook tot ons beskikking, maar slegs as ons die lied sing wat niemand bedoel nie.

Leraar Richards het graag gesê, “Kom ons sing die lied wat niemand bedoel nie. ‘Doen net U wil Heer, U wil met my! U pottebakker, ek is U klei.’” Dit is vreesaanjaend. Ons hou nie daarvan om aan die Here oor te gee nie. Dit mag ons lewensstyl aantas. Dit mag ons pret bederf. Dit mag  ons werlklik gehoorsaam maak en dit kan vervelig wees.

Maar dis presies waarna die apostel Paulus verwys. Aangesien die wet ons nie gehoorsaam kan maak nie, want die wet het geen krag nie (deur die vlees is dit swak), het God Sy Seun gestuur om ons te toon dat gehoorsaam van bo kom. Dit is die regte tipe gehoorsaamheid, uit die hart, uit liefde. Dus word ons vertel dat ons daardie soort van lewe wat Jesus geleef kan lei. Regtig? Ja!

Op ’n keer het iemand my gevra, “Kan enigiemand leef sonder om te sondig?” Ek het geantwoord dat ek die vraag wil wysig, want daar is Een wat hier kom leef het sonder om te sondig. Dus vra ek die vraag, Kan Jesus Sy lewe in my leef? Dis die eintlike vraag. Buite Jesus, kan enigiemand leef sonder om te sondig? Nee. Buite Jesus is dit wat ons produseer vals. Maar is dit moontlik dat Jesus Sy lewe in my lewe?

Vir die antwoord hierop, kom ons wend ons tot een van die mooiste aanhalings in die Skrif wat juis hierdie punt aanraak, naamlik Hebreërs 13:20, 21.

Mag die God van vrede, wat die groot Herder van die skape, naamlik ons Here Jesus Christus, deur die bloed van die ewige testament uit die dode teruggebring het, julle volmaak in elke goeie werk, om sy wil te doen, deur in julle te werk wat welbehaaglik is voor Hom deur Jesus Christus aan wie die heerlikheid toekom tot in alle ewigheid! Amen (beklemtoning voorsien).

Die metode, die doel en die uitvoerbaarheid word alles hier gemeld. Om jou perfek te maak. Hoe perfek? In elke goeie werk. Wat beteken dit? Om Sy wil te doen deur Sy werking in jou.

In 1 Thessalonisense 5:23, 24 staan, “En mag Hy, die God van vrede, julle volkome heilig maak, en mag julle gees en siel en liggaam geheel en al onberispelik bewaar word by die wederkoms van ons Here Jesus Christus! Hy wat julle roep, is getrou; Hy sal dit ook doen” (beklemtoning voorsien). Hy sal dit doen. En in Filipense 2:13 staan, “want dis God wat in julle werk om te wil sowel as te werk na sy welbehae.” En in Galasiërs staan, “Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het.”

Die Bybel praat nie van val en misluk en die voortbring van valse gehoorsaamheid totdat Jesus kom nie. Hierdie Bybel praat van meer as oorwinnaars wees deur Hom. Glo u dit? Doen dan weg met die idee dat gehoorsaamheid te moeilik, te swaar is. Weg met die idee dat gehoorsaamheid ’n onmoontlikheid is, wandel onder die vaandel van geloof. Die Bybel leer nie dat ons net val en misluk totdat Hy terugkom nie. Nee, die Bybel praat nie so nie. Dit beloof net seëninge in antwoord op gehoorsaamheid. Dit beloof ’n tekort aan seëninge as gevolg van ongehoorsaamheid.  Dit sê ons kan nie gehoorsaam nie, maar Hy kan, en Hy kan Sy lewe in ons lewe.

Ek is terdeë daarvan bewus hoe stil mense raak wanneer ons praat van gehoorsaamheid. Ek sien dit oor en oor in verskillende dele van die land. Iemand sal opstaan en praat oor geloof en genade en die kruis en Jesus – hoe Hy vir ons sondes gesterf het en ons reinig van ons sonde—en almal sê, “Haleluja, prys die Heer.” Iemand praat oor gehoorsaamheid en oorwinning en krag, en almal bly tjoepstil—ek ook. Want ek onthou hoe ek net gister drooggemaak het. En ek glo ek sal môre weer val en weer misluk. Dis hoekom ek stilbly. So, hoe gemaak? Eenvoudig, as volg: as ons met Jesus in kontak bly, sal Hy die werk wat Hy begin het, volbring tot en met Sy wederkoms.

Valse gehoorsaamheid is soos die sp sp sp sp van die diesel enjin van ‘n sleepboot in die hawe. Jy moet naby ’n hawe gebly het om die volgende gelykenis te waardeer. Ek was op ’n tyd naby ’n hawe en ek het gehoor hoe die sleepbote in die oggende aangeskakel word. Hulle val weg met ’n boem boem, sp sp, sp, boem, sp, sp sp, boem, boem, sp sp sp boem, boem. Stadig maar seker kry jy die indruk dat iets aan die gebeur is. Die boem boems kan vergelyk word met ware gehoorsaamheid terwyl die sp sp sp die vals gehoorsaamheid voorstel. Die hele idee is dat die sleepboot daar in die hawe se enjin moet opwarm tot dit aanhoudend egalig boem boem boem boem boem.

Ek, u en elke ander persoon wat poog om gehoorsaam te wees, worstel met hierdie probleem baie soos wat die koue enjin van die sleepboot probeer loop. Daar is agt silinders beskikbaar, maar aanvanklik werk net die een.. Bietjie vir bietjie, soos wat ons in Christus groei verstaan ons gaandeweg wat ware gehoorsaamheid beteken.

My versoek is dat ons tog net sal ophou om die valse gehoorsaamheid die egte te noem. Kom ons hou  op om vir ons seuns en dogters te sê valse gehoorsaamheid is die ware Jakob. Laat ons hulle daaraan herinner dat daar iets beter is. Laat ons hulle soveel moontlik gewoontes van gehoorsaamheid en om reg te lewe leer, ten einde hulle lank genoeg uit die tronk te hou, sodat  hulle eendag op al agt silinders sal loop. Maar laat ons hulle nie onder die indruk bring dat dit wat vals is, is die egte nie, want een of ander tyd gaan hulle besef hulle is mislei. Duisende mense, jonk en oud is al ontnugter.

Iemand het my hierdie gelykenis gegee waarin Hawaii gehoorsaamheid en volmaakgheid voorstel: Die dorp met die naam Remnant, in Kalifornië, is amptelik in 1863 gestig, maar die eerste settelaars het reeds so vroeg as 1844 daar ingetrek. Hierdie inwoners was anders as die res van die wêreld, maar hulle het aan een besonderse leerstelling vasgehou. Hulle hett geglo dat dat almal wat in Remnant woon na Hawaii moet trek. (Let op dat Hawaii gehoorsaamheid verteenwoordig.) Hulle was daarvan oortuig dat hoe gouer hulle in Hawaii kon kom, hoe gouer hulle in die hemel sal kom. Daar was egter een frustreerende struikelblok waarvan julle nie kon wegkom nie.. Hulle het nie in Hawaii gebly nie en Hawaii was darem vreeslik ver, byna so ver as wat die hemel was. Daar was enkeles wat aanspraak daarop gemaak het dat hulle al in Hawaii was, maar niemand wou hulle glo nie. Trouens daar was ’n gesegde in Remnant was sê: As jy sê dat jy in Hawaii was, is dit genoegsame bewys dat jy nooit daar was nie.

Die meeste mense in Remnant het geglo dat as jy jou lewe lank hard werk, jy dalk net voor jy doodgaan, ten minste een dag in Hawaii sal bly. ’n Klompie sou dit vermag. Alhoewel die bevolking van Remnant etlike miljoene was, het die meeste aanvaar dat as eenhonderd-vier-en-veertigduisend dit kon maak, al was dit net vir ’n kort rukkie, is dit die beste wat hulle kon verwag.

Vir baie jare was daar een aanvaarbare metode om Hawaii te bereik. Jy’t strand toe gegaan, in die water geklim en begin swem. Soos u u kan voorstel was swemlesse baie populêr in Remnant. Daar is van kinders verwag om te kan swem nog voor hulle kon loop. Daar was swemskole en swemseminare en vyf-dag swemklinieke is gereeld gehou. Van elke burger in goeie stand is verwag dat hy moet leer swem. Nuwe inwoners is gemaan dat dit ’n geruime tyd kon neem voordat hulle sterk genoeg kan swem om Hawaii te bereik, maar dat van hulle verwag word om so gou doenlik te begin leer. Almal is aangemoedig om te glo dat as hulle hul deel doen en elke dag hard probeer, hulle uiteindelik Hawaii sou haal.

Daar was diegene wat vanweë al die probeer en misluk eerder die dorp verlaat het. Ander het in hulle pogings omgekom. Maar, alles ten spyte, het die mense bly probeer tot op ’n dag toe die onvermydelike gebeur het.

Een swemmer moes vir die soveelste keer omdraai en terugkeer vasteland toe. Skielik kry hy ’n gedagte. Na hy genoeg herstel het, stap hy die strand op en af en vra die inwoners af: “Wie sê dat ons in Hawaii moet bly? Besef julle hoe lank ons al probeer. Gee my die naam van een persoon wat dit vermag het?” Kort voor lank het hy ’n redelike aanhang geniet en almal het dieselfde vraag gevra.  Almal het tot dieselfde slotsom gekom.  Dis nie nodig om Hawaii toe te gaan nie.

Die nuus het gou versprei. Sommiges het die idee geredelik anvaar. Ander was daar teen. Vir ’n tyd was die nuwe teologie op almal in Remnant se lippe, Die gedagte was dat selfs al sou hulle aanhou probeer om Hawaii te bereik, tot op die tyd dat hulle hemel toe sou gaan, niemand eers naby sou kom nie.  Die goeie nuus was, dat dit nie saak maak nie..

Toe ontstaan twee groepe, die een wat volgehou het dat jy Hawaii toe moet gaan en die wat vasbeslote was dat dit nie nodig was. (Tog het beide groepe nog gereeld die strand besoek om te oefen om te swem.)

Nog ’n groep het ontstaan, nogal vreemd. Daar was geen strand betrokke by hierdie een nie. Die derde opsie was om kennis te maak met ’n vliegtuigloots en jou in Sy hande te plaas. Vertrou Hom om jou in Hawaii te besorg. Wanneer jy eers aan boord van die vliegtuig is en die Loods is in beheer, kan jy mos rus. Dit word Sy taak om jou in Hawaii te kry.

Aanvanklik was dit moeilik om te begryp. Baie vrae het ontstaan. Wat is jóú taak? Moet jy jou arms swaai? Moet jy skop? Moet jy op en af in die gang van die vliegtuig draf? Hoe dan nou, as al die werk en moeite om die tropiese paradys te bereik nutteloos was, hoe kan terugsit en rus jou daar kry? Dit klink wonderlik, voorwaar, maar dit moet ’n mite wees. Hawaii was nog altyd sinoniem met moeite, baie daarvan. Daar moet iewers ’n misverstand wees.

Sommige het probeer verduidelik dat daar wel moeite betrokke is met die dat daar eers ’n ontmoeting met die Loots moet plaasvind en die bestyging van die vliegtuig, ja, selfs in die rus. Vergeleke met al die bedrywigheid op die strand, was hierdie maar min moeite.

Die bespreking rondom opsie drie het omtrent so geklink: “Ons deel is om ons te verlaat in die hande van die Loots.”

Iemand anders begryp nie, “Bedoel jy ons hoef glad nie Hawaii toe te gaan nie?”

“O ja, dis noodsaaklik om Hawaii toe te gaan.”

“Dan beter ons vinnig terugkeer na die strand, in stede van tyd verspul aan klets.”

“Nee, ons sal Hawaii nooit bereik deur daarheen te probeer swem nie.”

“Dan is dit mos onmoontlik om Hawaii toe te gaan.”

 “Jy bedoel ons hoef nie te gaan nie?”

“Ja, ons moet gaan. Dit is moontlik om in Hawaii te woon. Dit is belangrik, eintlik noodsaaklik.”

“Dan beter ons begin swem.”

“Nee, nee, nee, ons moet lughawe toe gaan.”

Hier en daar het mense die boodskap begin kry en soos dit gebeur het, het hulle gereeld na Hawaii begin reis.  Hulle’t nie juis gepraat oor voorgenome vlugte nie, hulle het eerder oor die Loots gesels, oor die vliegtuig en dit wat daarmee gepaard gegaan het. Die goeie nuus is aan moeë swemmers meegedeel en die tyding het versprei.

Wat het toe gebeur? Wel, die sterk swemmers wat nogal ver gevorder het in die koue waters van die Stille Oseaan, het beledig gevoel. Iemand het hulle hoor sê, “As hulle gaan toelaat dat mense Hawaii bereik deur op iemand anders te steun om daar te kom, dan wil ek in elkgeval nie soontoe gaan nie.” Hulle het uit die water geklim, die strand en die dorp verlaat en na Las Vegas verhuis.

Maar die swak swemmers, hulle wat skaars bo kon bly, hulle het lughawe toe gejaag om die vliegtuig, met die Loots, te bestyg. Kort voor lank het almal een van die rigtings gekies. Die strand het verlate geword, niemand wou meer swem nie.

1. Ken McFarland, Gospel Showdown (Boise, Idaho: Pacific Press Publishing Association, 1981